· 

Oké zijn

Wandelend door het bos komen er verschillende onderwerpen voor het schrijven van een nieuwe blog naar boven. Gelijk merk ik wat een energie en plezier het mij oplevert om bezig te zijn met het delen van alles wat zich afspeelt in mijn hoofd. De afgelopen twee jaar ben ik steeds meer een buiten mens geworden.

 

Buiten zijn geeft mij energie, brengt nieuwe ideeën met zich mee en het geeft mij een gevoel van vrijheid. Hardlopen langs de weilanden, over de dijken langs de maas, door de dorpjes rondom Oss en zo weer richting ons fijne huis. 

 

Deze momenten is écht tijd voor mijzelf, kunnen nadenken over alles wat er speelt in mijn leven en mijn gedachten ordenen. Na een lange dag werken gebruik ik het hardlopen om mijn hoofd leeg te maken en de dag nog eens door te nemen, zodat ik deze, wanneer de avond begint een plek heb gegeven en los kan laten.

 

Begin dit jaar heb ik een aantal weken overbelast thuis gezeten. Dit waren moeilijke, emotionele, maar erg leerzame weken. Het was een confrontatie met mijzelf, met mijn valkuilen, eigenschappen, emoties en angsten. het toestaan van de rust en ruimte nemen om hier weer bovenop te komen vond ik moeilijk, toegeven dat het even niet meer gaat.

 

De eerste twee weken vond ik het heel moeilijk om mild naar mijzelf te zijn en vooral het gevoel van falen heerste enorm. Stap voor stap kreeg ik het voor elkaar om deze periode weer te gaan zien als leerzaam en lukte het om te kijken wat ik nodig had om ervoor te zorgen dat het weer bergopwaarts zou gaan. Elke dag op tijd opstaan, een planning maken voor de dag.  Wandelen, hardlopen, voetballen, sociale contacten, familie, rust nemen en gesprekken bij een werkcoach hebben mij hierin enorm geholpen. Soms helemaal niet in beweging willen komen of de deur uitgaan, maar toch blijven doen is heel belangrijk geweest om niet in de somberheid te blijven hangen. Ook nu het kouder en sneller en langer donker begint te worden en voor mij sombere jaargetijden zijn aangebroken, zet ik deze elementen nog steeds in.

 

Ik heb gemerkt dat het de kleine dingen zijn, die steunend werken. Even samen met mijn vriend wandelen in het bos, een boek lezen voordat ik ga slapen in plaats van altijd maar op de telefoon, een bad nemen, het schrijven van een blog, een kop koffie met een vriendin, een rondje hardlopen, een potje voetballen of gekke tante Jit zijn. Bij deze dingen stilstaan en hier oprecht van genieten, geeft mij energie. ook wanneer het donkere dagen zijn en ik mijzelf even minder blij voel probeer ik deze dingen in te zetten omdat ik weet dat het kleine beetje energie en het geniet moment mij door een donkere dag heen kan slepen.

 

Tijdens de lastige periode begin van dit jaar kreeg ik een kaart met een tekst op de voorzijde die ik regelmatig in mijn hoofd herhaal. Deze heeft een plekje gekregen boven ons bed zodat ik elke dag bewust of onbewust de tekst zie: 'Het is best oké om even niet oké te zijn'. Een mooie waarheid !

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0